In een van mijn recentere blogposts las je het al: ik ben nogal begaan als het gaat over BitTorrent. Maar waarom? Dat is iets waar we even wat meer uitleg moeten bij geven..
Ik ben de manier van werken van heel die media-industrie spuugzat. Specifiek dan over hoe mensen aan hun centen komen in een netwerk dat zo onoverzichtelijk is geworden dat ik mij heel wat vragen stel in hoeverre het nog geen mafia geworden is. Je betaald tegenwoordig overal auteursrecht op, en pas op, ik heb daar absoluut geen probleem mee. Integendeel zelfs! Auteurs hebben recht op een inkomen. Maar de manier waarop dit momenteel gebeurd is verre van een ethische manier als je het mij vraagt.
Wanneer ik als goede burger op een ‘goedkope’ manier en legaal aan media wil komen, een muziekalbum om maar iets te noemen. Dan heb je in België misschien als een van de voornaamste keuzes: iTunes. Daar betaald je zo’n tiental euro voor een album. Voor mij zijn dat schappelijke prijzen. Met wat geluk heb je meer dan 15 nummers voor dat geld. Ik hoef geen hoesjes of boekjes of teksten. Dan is zoiets toch een mooie koop?
Maar hoeveel procent van die 10 euro gaat vandaag de dag nog naar de artiest van zo’n album? Hoeveel winst strijkt een bedrijf als Apple daar op? En welke bedrijven zitten hier nog tussen om centjes te verdienen? Jammer genoeg meer dan je denkt..
Wanneer ik dit album in bezit heb, volledig legaal, dan heeft de auteur zijn vergoeding ontvangen. Klaar denk je dan? Fout. Bij de aankoop van mijn computer heb ik een auteursrechtenbijdrage betaald. Ik heb een externe schijf voor backups en daar komt het nummer dan ook op te staan. De aankoop van die externe schijf? Wééral heb ik daar auteursrecht betaald. Maar we zijn nog lang niet klaar: ik heb ook opslag aangesloten op mijn netwerk, zo kan ik overal genieten van mijn legaal aangekochte media. Drie keer raden wat ik daar op betaald heb? Inderdaad. Auteursrechten.
Voor mijn trips in de auto heb ik een iPod gekocht die ik kan aansluiten op mijn autoradio. Uiteraard synchroniseer ik mijn pas aangekochte album in iTunes met die iPod voor in de auto. Zélfs al had ik al die snufjes van back-up’s en netwerkopslag niet. Toch betaal ik zélfs enkel met mijn iPod nog eens auteursrechten op de aankoop van mijn mp3-speler. 4 keer heb ik auteursrechten betaald! Voor 1 enkel muziekalbum aangekocht via iTunes (en iTunes kan je vervangen door eender welk andere winkel voor muziek en andere media). Zou ik dat album gekocht hebben in de winkel, dan nog had ik auteursrecht betaald op al die andere apparaten. Lang leve Auvibel! *not*
En dan zijn er nog van die onnozele partijen zoals Groen! en Ecolo die zouden willen dat je op élke internetverbinding nog eens een maandelijkse auteursrechtenvergoeding gaat betalen. Goed zot ja! Ik ben heel die geldklopperij zo beu als koude pap!
Met de kabelaansluiting is het al minstens even erg. Te bedroevend om nog te gaan rekenen hoeveel dat grapje jaarlijks kost! En waarom? Om alleen maar naar reclame te zitten zappen met programma’s tussendoor? En dan betaal je daar ook nog eens auteursrecht op. Betalen voor reclame. Je moet het maar willen. Ik ben het beu om voor alles wat ik legaal koop minstens 4 keer auteursrecht te betalen. Ik ben het beu om eerst een kwartier verplicht wetteksten voorgeschoteld te krijgen en bekakt te zetten als dief wanneer ik net 25 euro heb uitgegeven voor een film op Blu-Ray. Iets waar je trouwens helemaal geen last van hebt bij de ‘illegale’ versie. Een straf omdat je legaal bezig bent..
Daarom heb ik besloten om voortaan gebruik te maken van wat het internet te bieden heeft. Met een beetje geluk kan ik dan zelf kiezen wat, waar en hoeveel ik bekijk of beluister. En auteurs geen zorgen! Al élke keer dat ik een concert heb meegepikt heb ik niet alleen een toegangskaartje betaald, maar ook een ter plekke aangekochte LP of CD meegenomen.
En ja! Ik heb zelfs al gekozen om een album aan een hogere prijs via de website van een artist te kopen in plaats van via Apple. Ja ik heb films gekocht op DVD en Blu-Ray. Ja ik heb festivals meegepikt! Ja ik ga nog steeds naar de cinema (hoewel ik voortaan de Kinepolis-keten ga vermijden). En ja ik hoop dat er nog mensen zijn zoals ik. Mensen die hun dagdagelijkse portie media niet meer willen krijgen via dure diensten met een verschrikkelijke service of gebruiksvriendelijkheid van onnozele mediahuizen of kabelboeren. Geef mij maar het internet. En liefst nog via BitTorrent.
Want sharing is caring. Wie media deelt is geen dief. Wie media deelt stelt informatie en entertainment open voor iedereen. Internet is een recht! Cultuur is een recht! In plaats van gebruikers op een vuile manier geld uit de zakken te kloppen is het misschien eens tijd om een grote kuis te houden in die mafiasector. En ja, ik geef nog steeds geld uit aan muziek, film, concerten, boeken en software. En ja wanneer ik minder betaal aan grote mediahuizen die alles opgekocht hebben dan schiet er meer geld over voor de artiesten.
Misschien zie ik het allemaal iets te rooskleurig. Misschien ook wat te alternatief. Maar één ding weet ik zeker: als er niet enkele mensen waren die bestanden deelden, dan had ik nooit de advertenties gezien tijdens de F1 race in Spanje. Dan had ik nooit Linux gedownload aan meer dan 12MB/s. Dan had ik nooit alle afleveringen van een serie gekocht op DVD na het eerst te hebben gedownload en bekeken op mijn computer. Dan had ik misschien nooit naar een concert geweest van een of andere band.
Ik zeg het maar, Sharing is caring.
Recent commentaar